تا که بودیم نبودیم کسی                            کشت مارا غم بی همنفسی

تا که رفتیم همه یار شدند                           خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر آنیینه بدانیم چو هست                          نه در آن وقت که اقبال شکست

===============================================

کاش میگفتی چیست

                                      آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست

                         ================================

گریه هایم بی صداست                              عشق من بی انتهاست

رد پای اشکهایم را بگیر                              تا بدانی خانه ی عشق کجاست

به او گفتم مرا دوست داری

گفت: بله

گفتم مثلا" چه قدر ؟

گفت به اندازه ی ستارهای آسمان

                               به آسمان نگاه کردم و دیدم ابریست